كليساى رم جلوس كرد به فكر تسخير بيت المقدس افتاد ، اما چون نيروى كافى نداشت به حيله متوسل شد بدين ترتيب كه در سال 1002 ميلادى به زيارت بيت المقدس رفت ، و در بازگشت گروهى از دسته‌هاى نظامى فرانسوى و ايتاليايى را به نام زوار در حالى كه در زير لباس خود مسلح بودند به سواحل فلسطين فرستاد ، اما آنها بر اثر سرماى شديد ، طوفانهاى شن و سنگ‌ريزه كه بر بيابانها مىباريد و حوادث ديگر وحشت كردند و با عجله بازگشتند ، كشيشان شايع كردند كه حوادث مزبور علائم ظهور حضرت مسيح بود و بشارت دادند كه به زودى حضرت عيسى در فلسطين ظهور خواهد كرد . اين شايعات باعث شد كه انبوه جمعيت براى تماشاى هبوط و ظهور حضرت مسيح روانهء بيت المقدس شوند . اما ، كشيشها وعدهء ظهور را هر سال به سال ديگر موكول مىكردند بنابراين هر سال عدهء زيارت - كنندگان بيشتر مىشد . يكى ديگر از پاپهاى متنفذ به نام « آبه‌ريشار » با هفتصد زاير به قصد زيارت حركت كرد ، اما پس از رسيدن به جزيرهء قبرس دوباره به اروپا برگشت و شايع ساخت كه مسلمين از ورود او به بيت المقدس جلوگيرى نموده‌اند . و بدين ترتيب خشم مردم اروپا را نسبت به مسلمين تشديد نمود ، و آتش خشم آنها موقعى تيزتر شد كه خبر اسارت و دستگيرى امپراطور روم شرقى به دست مسلمانان نيز به آنها رسيد . پاپهاى روم وقتى بر سر كار مىآمدند و به تخت رهبرى دنياى مسيحيت جلوس مىنمودند آنچنان قدرتى پيدا مىكردند كه حتى مىتوانستند پادشاهى را عوض كنند آنها قادر بودند كه قدرتمندترين امپراطوران را با حربه تكفير و ارتداد از چشم مردم بيندازند . جنگ قدرت در بين پاپها و امپراطوران رويدادهاى تاريخى وسيعى را به خود اختصاص داده است . وقتى امپراطورى مىخواست جلو نفوذ پاپى را بگيرد و از قدرتهاى ساختگى و وحشت‌آور او بكاهد و او را از دخالت در كارها بازدارد بلافاصله از سوى آن پاپ تكفير مىشد ، و عوام الناس كه به سبب ناآگاهى فريب مىخوردند تكفير را اجرا مىكردند . مراسم تكفير بدين ترتيب بود كه « نخست نمازخانه را سياه‌پوش مىكردند و ناقوس را به صدا درمىآوردند ، آنگاه ائمهء جماعت هر يك مشعلى بدست گرفته اطراف پاپ مىايستادند ، و پاپ حكم تكفير را با آواز بلند قرائت مىنمود و سپس صيغهء لعن جارى مىكرد . مثلا در تكفيرنامه‌اى كه پاپ گريگوار هفتم [ 42 ] براى هانرى چهارم امپراطور آلمان و